Entradas

CIUDADANO EJEMPLAR

Imagen
  Sueño que estamos en el año dos mil no sé cuantos y tengo cita para pasar la ITC, la Inspección Técnica de Ciudadanos. Mi mujer lleva ya más de una semana turrándome a diario para que me prepare moderando. corrigiend, siquiera limando, esos aspectos de mi carácter y modo de vida que pueden ser susceptibles de ser penalizados por los técnicos del ramo. Así pues, y tras pagar los 300 euracos de la gabela de rigor, confieso que llego preparado tras varias semanas de vida sana, concienciado a tope con todo tipo de reinvindicaciones por parte de minorias de todo tipo, comprometido con el medio ambiente y todo ese rollo de la Agenda no sé cuántos, eso y sobre todo de buen rollo con mis conciudadanos. El caso es que ni me inmuto cuando el técnico que me toca, una chavalina de unos veintipocos con una ensayada sonrisa profesional de recién licenciada en no sé muy bien si Medicina, Sicología, Sociología, Filosofía, Económicas, Hostelería o cualquier otra mierda por el estilo, me clava a ...

ERNAMUINAK

Imagen
  Iraganaren antzezlekuan oroitzapenak dira alperrik erretako bizitza baten txingarrak Udaberri hasieran etxeko "perrien" ernamuindutako arboletako loreen bozkarioa Aspaldian ez bezala gaur egun nahitaez hunkitzen ninduten itxaropen printza ederrak Aldamenean gure aitaren errautsen gainean etengabe koskortzen ari den gerizondoa Nire inguruari so halabeharrez eta errukigabe amiltzen ari den leinu arrunt baten hondarrak Dena izan da neke, oinaze, zorigaitz: arboletako fruituak inoiz gozatzen ez zekitenen sufrikarioa Lurrean haimaka min, deseingainu, porrot eta damurekin batera utziko ditugun zuztarrak Bai, egia da, gurean bizitzaren sentimendu trajikoaren kontua da benetako tara genetikoa.

SIC SEMPER TYRANNIS

Imagen
       - ¡Qué pasa, qué pasa! ¿Otra pesadilla? - Tú me dirás. He soñado que estaba al mando como "legatus legionis" de la Legio XII Fulminata acantonada en Anatolia y que el resto de "legati" de las legiones de Oriente me convocaban a una reunión en Corinto con el propósito de convencerme de que me uniera a la conspiración para derrocar al emperador. - ¿A cuál de ellos? Como hubo pocos... - Al más autoritario, paranoico y obsesionado con el culto su personalidad. - ¿Te refieres a Domiciano, el que pretendía que todo el mundo se dirigiera a él como "Dominus et Deus"? - No, peor todavía, al más tiránico e impredecible de todos. - ¿Pero quién, Cómodo cuya megalomanía no tenía límites y se deleitaba en la adulación más servil, Heliogábalo que disfrutaba de los placeres más decadentes y de la humillación de sus invitados, Caracalla que era obsesivamente militarista y pasó gran parte de su reinado en campañas, a menudo brutales, como con su masacre de Alejandría...

FUNTZIONARIO, SUFRIKARIO

Imagen
         Esnatu naiz bostak aldera, pozik ordura arte amesgaiztorik izan ez dudalakoan. Halere, berriro lokartu naiz, eta orduan bai, amesgaizto benetan bitxi eta zentzugabeko bat izan dut. Arrasateko unibertsitatean ikasle nago (ez galdetu zergatik, bertan sekula ikasle izan ez bainaiz, eta honen kontura dudan susmotxoak niri baino ez dit axola). Amestseko egunean, ordea, ezin naiz klasera joan Basurton gaixo dagoen nire aita gaixoari bisita egitera joan behar dudalako. Horrenbestez, unibertsitarera hots egiten dut nire ez egonaren zioa nola egiaztatu behar dudan esan diezadaten. Fakultatekoa (baina ez dakit zein fakultate, nolatan behin ere egon ez banaiz delako fakultatean...) Mondrako euskaraz erantzuten didan emakumezko bat da; ezin asmatu egiazko idazkaria den ala zer, andrazko gazte eta oso zakarra, ageri baitzaio, oso, nire deia bertan behera uzteko irrikan dagoela, hau da, ez didala inondik inora benetan lagundu nahi, ni gainetik hainbat arinen kendu b...

COLEGIO DE MONJAS

Imagen
                                             Sueño que estoy de vuelta al patio del colegio de mi ciudad donde me obligaron a hacer el prescolar. Me veía portando la imagen de la Virgen de no sé qué o de dónde en absurda procesión, y perdón por el pleonasmo, a la cabeza de la plana mayor de la chiquillada del colegio mientras dábamos infinitud de vueltas alrededor del patio y cantábamos cosas ridículas como "Vamos a cantar ave noche y día,/Y el Ave María no cese jamás./Ave Ave Ave María./El mismo saludo que el ángel te dio/Repiten tus hijos cantando a una voz. Ave Ave Ave María." Y en esas que de repente veo a una de las monjas que se dirige hacia mí hecha una hidra. - ¡ARINAS! ¿QUÉ SACRILEGIO ES ESTE? - ¿Yo? -soy un puto crío de cinco o seis años, cómo voy a saber qué significa eso de "sacricolegio" o yo qué sé. - ¡VAYA INMEDIATAMENTE AL DESPACHO DE LA DIRECTORA! Dicho y ...

MARTXOAK 5

Imagen
       Gaur martxoak 5, ostegun hits eta euritsua aurreko egunon aldean, asteburu petrala iragartzen duena gu denok erruz izorratzearren betiko lez. Atzo nire bi seme gozakaitzen esker txarra zein begirunerik eza pairatu eta gero, gaur mahai gainean ditudan atarramendu txikiko betebeharrei erreparatuz, patuak orain arte nirekin izandako ezaxolakeria aintzat hartuta, Richard Straussen pasadizo hau etorri zait gogora ziplo. 1946an, Richard Straussi, orduan laurogeita hiru urteko gizona, kazetari bat oldartu zitzaion ozta-ozta honako galdera honekin: - Zeintzuk dira zure planak etorkizunerako? Strauss-ek besterik ez zuen esan: - Hil! Handik hiru urtera hil zen.

EL ESPÍRITU DE ROBESPIERRE SIGUE SUBIENDO EN LA LLUVIA*

Imagen
       Sueño que, por la razón que sea, que ni la sé ni aquí importa porque esto es una pesadilla como cualquier otra, acabo con mis huesos en un calabozo cuyo ventanuco enrejado da a la Plaza de la Concordia de París, hoy de la Revolución, donde está el cadalso con la guillotina a la que van a parar a diario cientos de desgraciados durante lo que los historiadores del futuro denominarán como el Reinado del Terror (1793-1794) liderado por Maximilien Robespierre y el Comité de Salvación Pública. - Supongo que es aquí donde van a parar todos los antirrevolucionarios que luego irán desfilando camino del cadalso -pregunto a mis compañeros de celda en la convicción de que al hacerlo me identifico como uno más de ellos y que por lo tanto seré aceptado al momento también como compañero de infortunio. Tengo que decir que además lo hago con una pachorra que siento inaudita en mí dada la situación. - Eso es, compañero. Si no es hoy, será mañana o cualquier otro día cuando nos...