BILBON ZEHAR

Etxera bueltatu berria Bilbotik. Lur jota nago, goizean Gasteiztik irten aurretik nire anaiak utzitako monobolumeneko aginte-mahaiari argitxo gorri bat ixiotu zaio ez dakit nik ze demonio adieraziz ez baitzegoen eskulibururik begiratzeko. Monobolumena goitik behera begiratu dut, alafede. Nire anaia eta kuinata, noski, lozorro zeuden eta ez zidaten telefonoa hartzen hain goiz izanda. Izan zitekeen huskeria bat, jakina, baina auskalo, ez naiz ausartu Bilboraino joaten delako argitxoa piztuta. Horrebestez nire ama eta biok autobusez joatea erabaki dugu. Nire ama autobus geltokian utzi eta gero anaiak hots egin dit aparkatzekotan nengoela, argitxoarenak ez zuela inolako garrantzirik esateko, ateren bat gaizki zerratuta izan zitekeela baina askotan ondo egonda ere pizten zela... Bilbora iritsitakoan eta egunero bezala gure amaren besotik oratuta parkinetik ospitaleraino tipi-tapa joan gara makulua erabili behar baitu orain kontura ez datozen hainbat motibogatik... Gasteiztik Bilbora errepidetik zehar joatea baino gehiago kostatu zaigulakoan nago ozta-ozta. Behin ospitalean giroa ezin petralagoa ia denok, gure aita, bere gelakidea zein honen senitartekoak, erizainak, laguntzaileak eta egundoko umore txarrean baitzeuden auskalo zer dela eta. Bertatik ihes egitea erabaki dut, ospitaletik erdialderantz aitzakia on bat asmatu orduko. Eta bai, gaur zapatu goizean ere Bilbo ikaragarri polita zegoen, giro ederra, bizia, jendetsua, eta goiko zeruan eguzki ederra lasai asko ibiltzeko, nik Bilbon jitoan paseatzea itzel atsegin dut eta. Izan ere, aspaldi hontan ibiltzea ei da, FBeko sarrera hauekin batera, lasaitzen nauen bakarra.