Gaur goizean Euskadi Irratitik Zornotzako zaharretxe batean bi agure
elkarrizketatzen zituzten, zera erantzuten zion biotariko batek
esatariari euren bizimodurari buruz: "hamen gaoz erresidentzin, ze iten
dou egunero? Biziari eusten´tzagu, sin más..." Bihotza hotzitu dit
agurearen esanak, benetan, "eutsi, besterik ez", horra hor zahartzearen
gakoa. Ezin gauza tristeago eta aldi berean ederragorik ere, ezin
ikara/erdiragarriagorik, batez ere gure nagusiak egunez egun,
etengabean, zahartzen dakusatzagunondako, beraiekin nolabait eta
beharbada ere sekula ez bezala zahartzen ari garenondako. Hoztu/hotzitu
nau ni neu zeharo agurearen ustezko egonarri harriak bizia baino
eskeintzeko ez dioten egunen joan-etorriaren aurrean, hots, urteak
aurrera joan ahala azken buruan bizitzaren muina denbora bera baino ez
dela jabetu bailitzan.
No hay comentarios:
Publicar un comentario