Nik ditudan lagun eta ezagun ia guztiak kexu dira hainbat gauzagatik, denok bizitzarekin egonezinik sarri baino gehiagotan, bizian tatarrez nahitaez, betiere sortzen baitzaigu atsekabez egoteko motiboren bat, ezustekoren bat. Bizitza ezta sekula lasaia, zoriontasuna ez da inoiz etengabekoa, ezbeharra nonahi ea noiznahi sor dakizuke, berdin dio erne, gertu, zauden ala ez, gutxien espero duzunean zoria onetik txarrera aldatzen zaizu oharkabean. Kalamidadea daramagu gure bizkar gainean beti aurrera gogotsu, adoretsu, edo agian ezaxola ere, begiratzeko asmoa izanda ere. Hala ere, baliteke gakoa hortxe bertan egotea, aurrera begira zoazen bitartean kalamitatearen pisua geldirik baino guztiz arinagoa egiten zaizula, bestela pisu hori jasanezina litzaizuke. Horrenbestez, ez dakit nik norainoko demasekoa litzateke esatea bizi izatea gure patuari muzin egitea etengabean dela, akaso iruzur ere bai.
No hay comentarios:
Publicar un comentario