Udaroko eguzkipean, etxetik urrin, mahasti artean, euliak, eltxoak, erlabioak, etxola estu eta zikin baten barruan izerdi patsetan bazkaria prestaketan, bi kilo eta erdiko erreboiloa labean eginda, ondoko baratzean bildutako kalabazin eta pipermin frigituak, supermerkatuko ensaladilla ikaragarri mingotsa eta bere hainbat osagarritan gordin-gordina, eskuko nebera batean ekarritako ur freskua, garagardoa noski epel-epela, mahai-tresna kaskarrak, mahai tolesgarri ezegonkorra, inork nondik etorria zen kale edo landa txakurtxo bat gure hondakinei adi-adi, etxolako teilatupeko itzalean bero sapatik erdi erretiratuta, haurren txilio zein etengabeko makilaka eta guzti errieta saioei entzungor, ezinbesteko hitz aspertuak, guztiz premiazkoagoak omen diren garbiketa lanetan arin-arin, nekeak; hau dena uda pasa.
sábado, 27 de julio de 2013
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
LA APISONADORA
El tiempo pasará como una apisonadora, y de los días felices y rebeldes, del ansía de darle la vuelta a todo, del dolor, el daño y el arre...
-
Recordaba ayer el comentario que le hice a mi señora hace ya tiempo a cuenta de la conversación que nos llegaba hasta nuestra mesa en form...
-
"E ó mellor é a morte que anda de gorante de min pra me levar a par de si sen doenza.coma que se durme... Moitas veces doume ó ...
-
S ueño que saco a la perra de mi madre a hacer sus necesidades en el parque habilitado cerca de casa para tales quehaceres. Allí, mie...

No hay comentarios:
Publicar un comentario